Pages

முட்டி வலி

சென்னை அடையார் கஸ்தூரிபா நகரில் ஒரு மேட்டு குடியில் இருப்பவள் வசந்தப்ரியா. சகல வசதிகளும் இருக்கு அவளுக்கு. மூட்டு வலியால் அவதிபடுபவள். மாதா மாதம் ரெகுலராக எங்கள் பார்மசியில் தான் மருந்து மாத்திரை வாங்குவாள். கடையில் உள்ள எல்லோருக்கும் அவளை தெரியும். அவள் என்றாள் சின்ன வயசு என்று நினைக்க வேண்டாம். நாற்பதை தொடும் வயது. ஆறடி உயரம். உயரத்துகேர்ப்ப வைட்டான சரீரம். கண்களில் காமம். கருப்பு நிறம் தான். ஆனால் பார்ப்போரை கவர்ந்து இழுக்கும் முகம். மார்பை பார்த்தால் பார்த்துக்கொண்டே இருக்க தோணும்.. அழகாக புடவை கட்டி இருக்கும்போது அந்த மாம்பழங்கள் நன்றாகவே தெரியும். மேலும் புடவையை லோ ஹிப் தான் கட்டுவாள். அந்த தொப்புளும் அதை சுற்றி உள்ள பகுதிகளும் க்ளீனாக தெரியும்.தனியாகத்தான் வீட்டில் இருக்கிறாள்.

எனது சல்லாபங்கள்- 8 கப்பலில்

நான் வேலை பார்த்த தொழிற்சாலையின் சேர்மன் தென் தமிழ் நாட்டைச்சார்ந்தவர். விருந்தோம்பலுக்கு பேர் பெற்றவர்களின் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். அரச பரம்பரை.

அவர்களுக்கு பர்மாவில் சொந்த தொழில் இருந்தது. பல ஏக்கர் விவசாய நிலங்களுக்குச் சொந்தக்காரர்.
பர்மாவின் பிரதமர் ஊநூவிடம் இருந்து ராணுவம் அரசாங்கத்தைக் கைபற்றியதும் இவரகள் வசம் இருந்த தொழில்களில் பாதிப்பு ஏற்பட்டது. நிலங்களும் பறிபோயின.

எனது சல்லாபங்கள்- 7 ரயிலுக்குள்.

கல்லூரியில் படிக்கும் சமயம் ரயில் பயணம் அடிக்கடி ஏற்பட்டன. நான் இஞ்ஜினியரிங்க் படித்ததால் என் வகுப்பில் பெண்கள் யாரும் படிக்கவில்லை( நான் படிக்கிற காலத்தில் இன்ஜினியரிங்க் படிப்பை பெண்கள் விரும்பி எடுப்பதில்லை). அதனால் பாலைவனம் பயணம் போல் எங்கள் நாட்கள் அமைந்தன.

கனவு கன்னிகள்

வெளி நாட்டில் இருந்து, சென்னைக்கு, ஒரு தொழிற்சாலைக்கு, பொருப்பேற்று, வந்தேன். எனக்கு ஜெயதுர்கா நினைவு வந்தது. ஒரு மாலை நேரம் அவள் வீடு தேடிச் சென்றேன். மாதங்கள் இடைவெளி ஆனதால், என்னை சிங்கப்பூரில் அவள் பார்த்ததையும் என்னிடம் ஆயிரம் அமெரிக்கா டாலர் வாங்கியதும் அவளுக்கு நினைவில்லை.

நிகழ்வுகளை நினவுப்படுத்தினேன்.

' கண்ணன் தானே நீ. இப்ப நினைவுக்கு வருது. மீனா என்னை பார்க்குபோதெல்லாம் உன்னைப் பற்றி கேட்டுக்கிட்டே இருக்கும். அன்று இரவு உன் அறைக் கதவைத் தட்டினேன். நீ இல்லை. பின்னாலே தான் தெரிந்தது, நீ சிங்கப்பூரில் இருந்து, மலேசியா சென்று விட்டாய் என்று." 

எனது சல்லாபங்கள்- 6

சிங்கப்பூர் செல்லும் அந்த விமானத்தில் ஜன்னல் ஓர சீட்டில் அமர்ந்திருந்தேன். நான் அந்த சமயத்தில் ஒரு வெளி நாட்டு வாழ் இந்தியன் என்ற உரிமை பெற்று இருந்தேன். அதன் படி, இந்தியாவிற்குள் அந்த ஆண்டில் நான் அனுமதிக்கப்பட்ட நாட்களை விட கூட இருக்கும் நிலை ஏற்பட்டதால், என் விடுமுறை நாடகளை சிங்கப்பூர், மலேசியா, தாய்லாந்து, பர்மா, என்று சுற்றி, ஒரு மாதத்தையும் கழிக்க முடிவு செய்து, பயணமானேன்.

என் பக்கத்தில், ஒரு நடுத்தர, பெண்மணியும் அவளை அடுத்து, ஒரு இளம் மங்கையும் வந்து அமர்ந்தார்கள்.

என் கண்கள் சிங்கப்பூர் விமானப் பணிப்பெண்களின், இருக்கமான உடைக்கு மேல், நடக்கும் போது ,சதிராடும் குண்டி களின் அசைவுகளையும், ஒரு பககம் ஆடை விலகி அதனால் வெளிச்சம் போட்ட அழகான தொடைகளையும் கவணித்துக் கொண்டிருந்ததால் பக்கத்தில் இருந்தவர்களை நான் அவ்வளவாக கவணிக்கவில்லை.

எனது சல்லாபங்கள்- 5

மேட்டூரில் உள்ள ஒரு ரசாயண தொழிற்சாலையில் பணிபுரியும் ஒரு நண்பரை பார்த்துவிட்டு சென்னை செல்ல ஓம்னி பஸ்க்கு வந்தேன்.

"ஒரு சீட் தான் இருக்கு. அதுவும் கடைசி சீட் தான்" என்றான்.

வோல்வோ பஸ் அவ்வளவா தூக்கிபோடாது, என்று சம்மதித்து, டிக்கட் வாங்கி ஏறி உட்கார்ந்தேன்.

என் சீட்டுக்கு பக்கத்து சீட்டுக்கு இன்னும் ஆள் யாரும் வரவில்லை. நடைபாதைக்கு மறுபுறம் இருந்த இரண்டு சீட்டுகளில் ஒரு இளம் ஜோடி அம்ர்ந்திருந்தது. அவன் அவள் தோள் மேல் கைபோட்டு, முன்னால் கொண்டு சென்று, அவ முலை மேல் ஒரு அழுத்தம் கொடுத்து, விரல்களை உருட்டிக்கொண்டிருந்தான். 

எனது சல்லாபங்கள்- 4

யூரியா தயாரிப்பு சம்பந்தமாக, லிபியா அரசாங்கத்துடன்,, எங்கள் கம்பேனி ஒப்பந்தம் செய்து, அது சம்பந்தமான, கட்டுமான பணிகள் பெங்காசியிலிருந்து, 300 கி.மீ. தொலைவில், பிரேகா என்ற ஊரில் நடந்துவந்தன.

எங்கள் கம்பெனி சார்பாக நான் அடிக்கடி அங்கு சென்று வரக்கூடிய சூழ் நிலை ஏற்பட்டது. ஒரு தடவை, அங்கு சென்று மூன்று மாதம் இருந்துவிட்டு, மீண்டும், இந்தியா வர பெங்காசி சென்று, அங்கிருந்து, திரிபோலி, வந்து, பிளேன் ஏற வேண்டும். பெங்காசியில் ஒரு ஐந்து நட்சத்திர ஹொட்டலில் தங்கி இருந்தேன்.
மறு நாள் காலையில் தான், எனக்கு பெங்காசியில் இருந்து திரிபோலிக்கு, பிளேன்,

எனது சல்லாபங்கள்- 3

கம்பெனி வேலையாக மால்ட்டா வந்து ஒரு வாரம் முடிந்த நிலையில், அவசரமாக சேர்மேன் புறப்பிட்டு வர செய்தி அனுப்பினார். பாக்கி வேலையை, என் உதவியாளரிடம் ஒப்படைத்து விட்டு, துபாய் வழியாக டிக்கட் எடுக்கும்படி,
என் ஏஜண்டிடம் கூறினேன்.

எவ்வளவோ முயற்சித்தும் இடம் கிடைக்கவில்லை. வேறு வழியாக எந்த ஒரு ஏர்லைன்ஸ் மூலமாகவும் உடனடியாக செல்ல இயலாது என்றும், நான்கு நாட்களுக்கு பின்னர் தான் இடம் கிடைக்கும் என்ற தகவல் ஏஜண்டிடம் இருந்து வந்தது.

எனது சல்லாபங்கள் - 2 வேலை தேடிக் கொண்டு

என் படிப்பு முடிந்து வேலை தேடிக் கொண்டு இருந்த காலம். மும்பையிலிருந்து ஒரு நேர்காணலுக்கு அழைப்பு வந்தது, தாதர் எக்ஸ்ப்ரஸ் முதல் வகுப்பு,ஏசியில் வெயிட்டிங்கில் இருந்து கடைசி நேரத்தில் கன்ஃப்ர்ம் ஆனது, எனக்கு அதிர்ஸ்ட்டத்தையும் கொண்டு வந்தது.

இரண்டு பேர் மாத்திரம் இருக்கிற கூபேயில் தான் என் சீட். வண்டி கிளம்பும் நேரத்தில் தான் என்னால் வர முடிந்தது, என் கூட பயணி ஒரு அழகு மங்கை. அழகென்றால் அப்படி ஒரு அழகு.


மஞ்சள் நிறம், முகத்தில் லேசாக மஞ்சள் பூசி இருந்தாள். படித்த பெண்ணாக இருக்கிறாளே, மஞ்சள் பூசி இருக்கிறாளே என்று ஆச்சிர்யப்பட்டேன்.

எனது சல்லாபங்கள்-எனது முதல் அனுபவம்

நான் வேலையில் சேர்ந்த புதிது. சென்னையில் இருந்து கொச்சி செல்லும் அந்த ரயிலில் முதல் வகுப்பில் எனக்கு புக் செய்திருந்தார்கள். என் கூட பயணித்த மற்ற மூவரும் பெண்கள். ஒருவர் 70 வயது மூதாட்டி, கண் பார்வை இல்லை என புரிந்து கொண்டேன். ஒரு அழகான 30 வயது பெண் , கூட ஒரு சிறு பெண். 15, 16 வயது இருக்கும். பாவாடை சட்டை அணிந்து இருந்தாள் அந்த சின்னப் பொண்ணு.

கிராமத்துக் காதல்

ஆணழகன் என்றால் அது முருகன் தான். அழகு அவன் பெயரிலேயே ஒட்டிக் கொண்டுள்ளது.

அந்த அழகை குத்தைகைக்கு எடுத்துக் கொண்டது, அந்த கிராமம். அந்த ஊர் மக்களின் விருப்பத் தெய்வமும் முருகன் தான்.

பசுமை போர்த்திய மலைகள் சூழ்ந்த பள்ளத்தாக்கில்
இருக்கும் அந்த கிராம மக்களின் கிராமத் தெய்வமான முருகன் மலை உச்சியில் தான் குடி கொண்டுள்ளான்.

சூது வாது அறியாத மக்கள் இயற்கையோடு ஒட்டி வாழப் பழகிக் கொண்டவர்கள். மலை மேல் உள்ள முருகனை வழிபட்டுத்தான் எந்த நல்ல காரியத்தையும் தொடங்குவார்கள். 

பூவாயியும் சிகப்பியும்

மாலை நேரம். மழை பெய்து ஓய்ந்திருந்தது. கூரையில் இருந்து மழைத் துளி இன்னும் சொட்டிக் கொண்டிருந்தது.

வீட்டின் தட்டிக் கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளி வந்தாள் பூவாயி.

 இடையில் பாவாடை மாத்திரம் தான். மேலே எந்த துணியும் இல்லை. சின்னஞ்சிறு முலைகள் மேல் ஈரப்பதத்தோடு வாடைக் காத்துப் பட்டவுடன் முலைகள் சிலிர்த்து, முலைக் காம்புகள் விறைக்க கைகளை எடுத்து, முலைகளை மறைத்துக் கொண்டாள். முலைகளைத் தழுவ முடியவில்லையே என்ற கோபத்தால் வாடைக் காத்தின் வேகம் கூடியது.

அழகி அவள் புருசனுடன் நானும்

வீட்டுக்கு வந்ததும் படுத்தவன் மதியம் இரண்டு மணிக்குத்தான் எழுந்தேன். குளிச்சு முடிச்சு சாப்பிட்டுகிட்ட இருந்த என்னிடம் அம்மா,

"தம்பி அழகி வந்திருந்தா. அவ புருசன் வநதிருக்கானாம். உன்னைப் பார்க்கணும்னு வந்தாங்கலாம். நீ திருவிழாவுக்குப் போய்ட்டு வந்து தூங்கிறியேணு சொன்னதும் சாயாங்காலாம் வர்ரோம்னுட்டு போய்ட்டாங்க.'

" நான் அவங்க வீட்டுக்குப் போய்ட்டு பார்த்துட்டு வர்ரேன்மா"

கல்லூரியில் படித்த குழலியின் கிராமத்தில்

காலையிலேயே, வீட்டிலே நின்ன மஞ்சுவிரட்டுக்காளையைக் குளிப்பாட்டி நெற்றிப் பொட்டிட்டு கழுத்திலெ சலங்கை மணி கட்டி, கொம்பிலே ஐந்து பவுனிலே செய்த தங்கச் செயினை மாட்டி, கோவில் வீட்டுக்கு முன்பு கொண்டு வந்து நிறுத்தினான் வெள்ளயன்.

" எங்கேடா"

" பொட்டப்பட்டி கண்மாய் மஞ்சவிரட்டும், ராத்திரிக்கு முத்துமாரியம்மன் கோவில் பூச்சொரிதலும் இருக்குல்ல. அதுக்கு தான் காளையைப் பிடிச்சுக்கிட்டு போறேன்"

அப்பா குலதெய்வத்துக்கு தீப ஆராதனைக் காட்டி, காளையின் நெற்றியில் விபூதி குங்கும் வைத்து, கழுத்திலே பூ மாலையும் போட்டுவிட்டார்.

எனக்கு குழலி நினவு வந்தது. கல்லூரியில் இருந்து வந்த சமயம் ரயிலில் நடந்த நிகழ்வும் நினைவுக்கு வந்து மனக் கிளர்ச்சியை உண்டு பண்ணியது.

அழகியும் அவள் புருசன் சரவணனும்

கல்லூரியில் இறுதி ஆண்டு படித்துக்கொண்டிருந்தேன்.
கல்லூரி ஹாஸ்டலில் தங்கி படித்ததால் விடுமுறை நாட்களில் தான் கிராமத்திற்கு செல்வது உண்டு.

சொக்கி, கருப்பாயிக்கெல்லாம் திருமணம் ஆகி, அவளுக புருஷன் வீடுகளுக்கு சென்று விட்டாளுக. அதன் பிறகு, தொடர்ந்து கிராமத்தில் தங்கி இருக்கமுடியாமல் போனதால் வேறு எந்த குட்டிகளையும் ஓக்குற சந்தர்ப்பம் கிடைக்கலை.


சொக்கியும் கருப்பாயியும்

மல்லிகா, சொர்ணம் இவர்களின் அப்பா, இறந்தவுடன், சொரணத்தின் புருசன், அவர்களை வடக்கே அழைத்துச் சென்று விட்டான்.

ஒரு புண்டையின்( இரண்டு) உள்ளே சுண்ணியை விட்டு, ஓத்த அனுபவத்துக்குப்பிறகு, அவர்கள் ஊரைவிட்டு சென்று விட்டதால், வேறு அனுபவம் எதுவும் எனக்கு ஏற்படவில்லை.

சில நாட்கள் மல்லிகா நினைவுகள் என்னை அலைக்களித்தன. பின்னர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மறக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன். 

மல்லிகாவும் சொர்ணாவும்

என் பெயர் கண்ணன். பள்ளியில் படித்து கொண்டு இருந்த காலம். பத்தாம் கிளாஸ் தொடக்கம். என் கிராமத்தில் இருந்து, மூன்று மைல்கள் நடந்து சென்று, ஒரு உயர் நிலை பள்ளியில் படித்து வந்தேன்.

என் கூட பையன்கள் நான்கு பேரும், பெண்பிள்ளைகள் ஐந்து பேரும் நடந்து வருவார்கள்.

தேவுடியா பாஞ்சாலி

என் மனைவி அஞ்சலிவுடன் இருக்கிறேன். எங்களுக்க கல்யாணமாகி இரண்டு வருடம் இருக்கும். அவளது அழகில் மயங்கித் தான் அவளைத் திருமணம் செய்து கொண்டேன். நாங்கள் ஒரு வாரத்தில் குறைந்தது மூன்று தடவை செக்சில் ஈடுபடுவது வழக்கம். சில வேளை அவள் ரெடி இல்லை என்றால் அவள் கையால் என் பொல்லை ஆட்டச் சொல்லி இன்பம் காண்பேன்.

சித்தியின் புண்டையில் வழிந்த தேன்

என் சித்தியின் பெயர் சித்ரா. பெயருக்கு ஏற்றார் போல நம்ம ஊரு நடிகை நல்லெண்ணெய் நடிகை மாதிரி குண்டு முலையுடனும் பருத்த குண்டியுடன் இருப்பாள். அவள் குனிந்து நிமுரும் போது ஜாக்கெட்டுக்குள் குலுங்கும் முலை தரிசனதுக்காகவே அவளை சுற்றி சுற்றி வருவேன். என் அம்மாக்கு இரண்டு தங்கைகள் . அதில் ஒருத்தி தான் சித்ரா. இன்நொருத்தி பவித்ரா . அவள் வெளிநாட்டில் புருசனோடு இருக்கிறாள்.

நர்சுடன் விதம் விதமாக ஓத்தேன்....!

நான் “நரேஷ்” என்ற கோடீஸ்வர வாலிபன். இன்னும் திருமணமாகவில்லை. சொந்தத்தில் நடத்தி வரும் ஒரு எக்ஸ்போர்ட் கம்பெனியின் எம்டியாக இருக்கிறேன். நான் ம்.. என்று சொன்னால் படுத்துக் காலை விரிக்க பல பெண்கள் காத்துக் கிடந்ததால் இன்பத்திற்கு ஒன்றும் குறைவில்லை.

ரெண்டு பொண்டாட்டிக்காரன்

வெங்கடேசனின் வீடு ஈரோடு பெரியார் நகரில் இருந்தது. மொட்டை மாடியில் நின்றபடி, அதிகாலையின் சில்லென்ற காற்றில் லயித்திருந்த அவரது காதுகளில், ரயில்வே நிலையத்தின் ஒலிபெருக்கியில் அறிவிப்பு ஒன்று செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது நன்றாகக் கேட்டது. அவர் முகத்தில் ஒரு ஆர்வம் கலந்த புன்னகை மலர்ந்தது.

அழகு மயில் மைதிலிக்கு குழந்தை வேணுமாம்...!

சங்கருக்கு வயது 28. வீட்டில் அவனுக்கு பெண் பார்க்கும் படலம் தொடங்கியிருந்தது. சங்கர் ஒரு போட்டோ ஸ்டூடியோ நடத்திவந்தான். நகரிலேயே பிரபலமான ஸ்டூடியோ அது. அதனால் அவன் வருமானமும் மிகுதி. அவன் வசதியைப் பார்த்து, நான் நீ என்று பெண் கொடுக்க முன்வந்தனர். அவன் செலக்ட் செய்தது, 21 வயது அழகு மயில் மைதிலியை. அவள் பெண்களில் நான்காம் ஜாதியைச் சேர்ந்தவள். செச்சியான உடல் வாகு அவளுக்கு. அவளை பார்க்கும் யாரும் திரும்பி பார்க்காமல் போக மாட்டார்கள். என்னதான் அழகும் இளமையும் இருந்தாலும், 3 வருடங்களாக அவர்களுக்கு குழந்தையில்லை. டாக்டரிடம் கன்சல்ட் செய்தபோது, சங்கரின் விந்துவில் போதுமான உயிர் அணுக்கள் இல்லாமல் இருப்பது தெரிய வந்ததும் இருவரும் சோர்ந்து போனார்கள். இதுதான் சாக்கு என்று, தொழில் எதிரிகள் அவன் காதுபடவே "ம்ம், என்னதான் பணம் புரண்டாலும், ஒரு குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள யோகியதையும் இல்லை ", என்று பேசத்தொடங்கி விட்டார்கள். இது , மேலும் சங்கரை புண் படுத்தியது.