Pages

பூவாயியும் சிகப்பியும்

மாலை நேரம். மழை பெய்து ஓய்ந்திருந்தது. கூரையில் இருந்து மழைத் துளி இன்னும் சொட்டிக் கொண்டிருந்தது.

வீட்டின் தட்டிக் கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளி வந்தாள் பூவாயி.

 இடையில் பாவாடை மாத்திரம் தான். மேலே எந்த துணியும் இல்லை. சின்னஞ்சிறு முலைகள் மேல் ஈரப்பதத்தோடு வாடைக் காத்துப் பட்டவுடன் முலைகள் சிலிர்த்து, முலைக் காம்புகள் விறைக்க கைகளை எடுத்து, முலைகளை மறைத்துக் கொண்டாள். முலைகளைத் தழுவ முடியவில்லையே என்ற கோபத்தால் வாடைக் காத்தின் வேகம் கூடியது.