Pages

சிகப்பா ஓர் ஆண்ட்டி, கறுப்பா ஓர் இளைஞன்

 ஹவுஸ் வைப் என்று சொல்வதை விட என்னை நான் ஹோம் மேக்கர் என்று தான் சொல்லி கொள்வேன். டிவியில் கூட பாருங்க. மாடர்ன் பெண்கள் எல்லாரும் தங்களை ஹோம்மேக்கர் என்று தான் சொல்லிக்கிறாங்க. அவா ஸ்டான்டர்ட்டை பிரதிபலிக்குது அந்த மாடர்ன் பேச்சு. மாடர்ன்னாக இருக்கிறதென்பது உள்ளத்தில், பேச்சில், டிரஸ்ஸிங் சென்ஸ் என எல்லாத்துலேயும் இருக்கணும். நான் என்னை, என் கணவர் ஹரியை, என் குழந்தைகள் ஹாரிஸ் மற்றும் நிகிலை என் சொசைட்டியில மதிப்புமிக்க குடும்பமாக மாற்றிக் கொண்டு இருக்கேன். ஹரியோட ஆபிஸ் ஃபிரெண்ட்ஸ் யாராவது எங்க ஆத்துக்கு வந்தா அசந்து போயிடுவா. எங்க வீட்டை அவ்வளவு சுத்தமா, அழகா அலங்கரிச்சு வைச்சு இருப்பேன்.



மார்கழி மாத காதல்

மார்கழி மாதம் என்றாலே நல்ல குளிரும், பனியும் தான் நினைவு வரும். மார்கழி மாதத்தில் மரம், செடி, கொடிகளுக்கெல்லாம் ஆடை போல் இருப்பது பனியே. வெள்ளை வெளேன்ற பனித்துளிகள் பட்டாடையை போர்த்தி இருப்பது போல் மரம், செடி கொடிகளை போர்த்தி இருக்கும். ஆனால், காலையில் கதிரவன் கிழக்கில் உதிக்க தொடங்கும்பொழுது மரம், செடி, கொடிகள் மேல் படர்ந்து இருந்த பனி உருகியதால் ஆடை இழந்த நங்கயரை போல் பச்சைபசேலென்று பளிச்சென்று இருக்கும். இந்த அரிய காட்சிகளை காண வயல் வெளிப்பக்கம் போனால் காண் வாய்ப்புண்டு. கிராமங்களில் மார்கழி மாத குளிரென்றும் பாராமல், அறுவடை செய்ய பெண்களும், ஆடவர்களும் செல்வதுண்டு.

பசுவும்.. கன்றுகளும்..

எனக்கு அப்போது வயது 28, திருமணமாகாத நிலையில், கூனூர் அருகில் உள்ள ஒரு தேயிலைத் தொழிற்சாலையில், தொழில் நுட்ப உதவியாளராக வேலைக்குச் சேர்ந்தேன். நான் தங்குவதற்கு தொழிற்சாலைக்கு சொந்தமான ஒரு வீட்டை மாத வாடகைக்கு கொடுத்திருந்தார்கள். அவ்வீட்டில் குடியிருந்து வந்த ஒரு அதிகாரி மற்றும் குடும்பத்தினர், சொந்தவீட்டிற்கு சென்று விட்டதால், தற்காலிகமாக அந்த வீட்டை நிருவாகத்தினர், எனக்கு சொற்ப வாடகைக்கு கொடுத்திருந்தனர். நான் தினமும் காலை 7 மணிக்கு கிளம்பி 2 கி.மீ தொலைவுள்ள தொழிற்சாலைக்கு சைக்கிளில் சென்று மாலை 6 மணிக்கு வீட்டிற்கு திரும்பி விடுவேன்.

ம்ம்ம்.. என்ன... என்ன... என்ன இது...??

சர்ரென்று வந்த ஆட்டோ அந்த பெரிய கேட் முன் நின்றது. அந்த கேட் சுமார் 1 கி.மீ நீளத்திற்குக் கட்டப்பட்டிருந்த 10 அடி உயர காம்பவுன்ட் சுவர் நடுவே பிரமாண்டமாய் இருந்தது. நான் நீட்டிய 100 ரூபாயை வாங்கிக் கொண்டு ஆட்டோ டிரைவர் வேகமாகச் சென்றதும் தான் நான் செய்தத் தப்பு எனக்குப் புரிந்தது. நான் பார்க்க வந்த ஆள் இல்லையென்றால் எப்படித் திரும்புவது என்றப் பயம் வந்தது. மெயின் ரோடிலிருந்து 7 கி.மீ கரடு முரடானப் பாதையில் அடர்ந்த காடு போன்றப் பகுதியைக் கடந்தே நான் இந்த இடத்திற்கு வந்து சேர்ந்திருந்தேன். இங்கிருந்துத் திரும்ப ஆட்டோ எதுவும் கிடைக்காது போல இருந்தது. சரி ஆவது ஆகட்டும் என்று எண்ணியப்படி கேட்டை நெருங்கினேன்.

அத்தை தந்த சுகம்

கிராமத்தில் வாழ்பவன் நான் . எனக்கு கொஞ்சநாளா தான் இந்த உடல் ஆசை பெண் ஆசை எல்லாம் தெரிந்தது . காரனம் இன்னும் அந்த அளவுக்கு எனக்கு இதில் ஆர்வம் இல்லை என் சூழ்நிலை என்றும் சொல்லலாம். பக்கத்து வீட்டுக்காரர் அன்று வீட்டிலிருந்ததை நான் பார்க்கவில்லை . நான் அவர் வீட்டில் சென்று சில சமயம் சைக்கிள் விட்டு விட்டு சாவி உள்ளே கொடுப்பேன் இல்லை என்றால் நானே மாட்டி விட்டு போவேன் . அன்று உள்ளே சென்று சாவி வைக்க சென்றால் உள்ளே ஒரு மாதிரியான சத்தம் வந்தது. உள்ளே போய் பார்க்கலாம் என்று எட்டிப்பார்த்தேன் அங்கே அவர் அவர் பொண்டாட்டியை கீழே படுக்க வச்சி மேலே பின் புரமாக நாய் போல உள்ளே தள்ளிக்கொண்டு இருந்தார். அதை பார்த்ததிலிருந்து ஏதோ மாதிரி இருந்தது.

நிர்மலா... நீயும் என் மனைவி

அன்று ஊட்டியின் அந்த க்ராம்ப்டன் க்ரீவ்ஸ் கம்பெனியின் கிளையில் அல்லோகலப்பட்டது. புதிதாக பதவி ஏற்கவரும் ஜெனரல் மேனேஜருக்காக 62 பேர் கொண்ட அந்த அலுவலகமே காத்திருந்தது, பெரிய மாலைக்கும் பூச்செண்டுக்கும் ஆர்டர் கொடுக்கப்பட்டு தருவிக்கப்பட்டிருந்தது. சென்றவாரமே ஓய்வுபெற்றிருந்த கல்யாண ராமன் ஒருவார காலத்திற்கு ஆக்டிங் மேனேஜராகப் பொறுப்பேற்று இருந்ததால் அவர் தனது பாரத்தை - முழு சார்ஜையும் - புதிதாக வரும் கதிரிடம் கொடுத்துவிட்டு வீட்டுக்குச் செல்லக் காத்திருந்தார். மற்ற ஊழியர்கள் புதிதாய் வரும் ஜிஎம் எப்படி இருப்பாரோ ..? கடுமையாய் இருந்தால் எப்படி தாளிப்பாரோ என்றெல்லாம் பயந்து நகத்தைக் கடித்துக்கொண்டு காத்திருந்தனர்.

கேரளத்து இரவுகள்


1. பிந்து வைத்த விருந்து!
நச நச வென்று மழை பெய்து கொண்டிருந்தது. ஆம்னி பஸ்ஸில் கேரளாவில் இருக்கும் ஆழப்புழைக்கு டிக்கட் எடுத்துவிட்டு ஜன்னல் ஓர சீட்டில் இடம் பிடித்து உட்கார்ந்தான் செல்வா என்கிற செல்வராசு.

“எத்தன மணிக்கு சார் போயி சேரும்” என்று கண்டக்டரை கேட்க, “சாய்ங்காலம் 6 மணிக்கு போயிடும்” என்று சொல்லி நகர்ந்தார்.

செல்வாவுக்கு சொந்த ஊர் காரைக்குடி. துபாயில் வேலை. லீவில் ஊருக்கு வந்து ஒரு வாரம் தான் ஆகிறது. தன் கூட வேலை பார்க்கும் மலையாளி நன்பன் கோபாலனின் வேண்டுகோளுக்கிணங்கி, அவன் கொடுத்தனுப்பிய பொருட்களை கொண்டு போய் நன்பன் வீட்டில் கொடுப்பதற்காக, கேரளாவுக்குப் போகிறான். செல்வாவுக்கு 28 வயதாகிறது. இன்னும் கல்யானம் ஆகவில்லை.

கிணத்தில் விழுந்தேன்

எங்கள் ஊரில் தோட்டக்காணிகளைத் தாண்டி ஒரு பொதுக் கினறு இருக்கின்றது. மிகவும் நல்ல தண்ணீர். குளித்தால் சுகமோ சுகமென்று இருக்கும். ஆனால் என்ன ஒரு சங்கடம் எப்போதும் யாராவது குளித்துக் கொண்டே இருப்பார்கள். பல வேளைகளில் கச கசவென்று கூட்டமாக இருக்கும்.

ஆண் பெண் சிறுவர்கள் என்று கூட்டமிருக்கும். இது எங்கள் ஊருக்குச் சொந்தமில்லாத கிணறு. பக்கத்து ஊரவர்கள் எங்கள் ஊரில் நிலத்தை வாங்கி நல்ல தண்ணீர் என்பதற்காக கட்டியிருந்தார்கள். குடி நீர்த் தேவைக்காகக் கட்டினார்கள் என்றும் காலப்போக்கில் குளிக்கும் கிணறாகிவிட்டது என்றுமே நான் அறிந்திருக்கின்றேன்.