தாம்பரம் ரயில்

தாம்பரம் ரயில் நிலையம் திருவண்ணாமலைக்கான வண்டியில் பெட்டியில் நான் மாத்திரம். பெரும்பாலான நாட்கள் இப்படித்தான்.
கூட்டம் என்பது செங்கல்பட்டு திண்டிவனம் தாண்டியப்பின்பே ஏறும் இறங்கும்.
அன்று பெட்டியின் முதல் வாயற்ப்படி அருகில் நான், இரயில் கிளம்பும் நேரத்தில் ஒரு குர்தா அணிந்த பெண் ஏறினாள். அந்த கடைசியில் இருந்தவள் ஒரு ஒரு இரண்டு நிமிடமாக இருக்கை மாறி என் அருகில் வந்து அமர்ந்தாள்

இப்போ கட்டப் போறியா இல்லையா ?

அந்த அழகி தன் தந்தம் போன்ற கால்கள் இரண்டையும் அகலமாகத் திறக்க அலிபாபாவின் குகை போல அதன் நடுவில் ஒரு செஞ்சுரங்கம் தெரிந்தது. அதன் மேல் கூரை முன்னணியில் ஒரு சிறிய வாழைப்பூ விளக்கு போல மொட்டொன்று தெரிய என் வாயில் எச்சில் ஊறியது. அப்படியே ஒரு அழகான பாட்டு பின்னணியில் ஒலிக்க ஆரம்பித்தது.

அதிஷ்டம் இப்படியும் இருக்கும் -

இரண்டு வருட காலங்கள் முடிந்து கிடைத்த முதல் விடுமுறை,
 என் தேசம் அள்ள அள்ள குறையாத செல்வங்கள் உள்ள என் தேசம் ஆனால் அள்ளத்தான் ஆழாகவில்லை நான்;
எனவே எனக்கும் கொஞ்சம் அள்ள வாய்ப்பளித்த அந்நிய தேசத்தில் உறவுகளை பிரிந்து அதிலும் என்போன்ற வாலிபனின் காதல் மற்றும் பிகர் மடிக்கும் வேலைகளை இழந்த அந்த நாட்களை கடந்து மீண்டும் ஒரு பொற்காலம் காண இதோ இன்று இங்கிருந்து கிழம்பி நாளை அதிகாலை விமானம் சென்னையில் தரையிரங்கும் அந்த இன்பமான நேரத்திற்காக இப்போதே துடித்திருந்தேன்.

சஹாராவில் ஒரு சோலைவனம்:சஹீரா

“அமீன் இன்னும் எவ்வளவு நேரம் ஆகும். இந்த ரிப்போர்ட்டை இப்ப கொடுத்தால் தான் அக்கவுண்ட்ஸ் ஸ்டாஃப் இன்னைக்கே செக் பிரிப்பேர் பண்ணிடுவாங்க. இன்னைக்கு விட்டுட்டா நாளை, மற்றும் மறுநாள் விடுமுறை பொது விடுமுறை அப்புரம் சனிக்கிழமைதான் செக்கு கிடைக்கும்” என் மேலதிகாரி கேரி அவசரப்படுத்தி கொண்டிருந்தான். அய்யோ நொய் நொய்ன்னு உயிர வாங்குறானே. பாடு எத்தன வாட்டி சொன்னாலும் கேக்க மாட்டேங்குறானே.

பெண்ணே நீயும் பெண்ணா?

எனது பெயர் சிவா. எனக்கு வயது பதினாறு. எனக்கு பம்பாயில் ஒரு மச்சாள் இருக்கிறாள் பெயர் கல்யாணி. கல்யாணமான உடனேயே கணவனுடன் பம்பாய் போனவள் திரும்பி வரவேயில்லை. அதனால் அவள் வீட்டுக்கு கோடை விடுமுறையில் சென்றேன். நான் அங்கு சென்றதும் ரீ விஸ்கட் தந்து என்னை நன்றாக உபசரித்தாள். அவளுடைய கணவன் வேலை விசயமாக ஒரு வாரம் வெளிய+ர் போயிருப்பதாக சொன்னாள்.

சிகப்பா ஓர் ஆண்ட்டி, கறுப்பா ஓர் இளைஞன்

 ஹவுஸ் வைப் என்று சொல்வதை விட என்னை நான் ஹோம் மேக்கர் என்று தான் சொல்லி கொள்வேன். டிவியில் கூட பாருங்க. மாடர்ன் பெண்கள் எல்லாரும் தங்களை ஹோம்மேக்கர் என்று தான் சொல்லிக்கிறாங்க. அவா ஸ்டான்டர்ட்டை பிரதிபலிக்குது அந்த மாடர்ன் பேச்சு. மாடர்ன்னாக இருக்கிறதென்பது உள்ளத்தில், பேச்சில், டிரஸ்ஸிங் சென்ஸ் என எல்லாத்துலேயும் இருக்கணும். நான் என்னை, என் கணவர் ஹரியை, என் குழந்தைகள் ஹாரிஸ் மற்றும் நிகிலை என் சொசைட்டியில மதிப்புமிக்க குடும்பமாக மாற்றிக் கொண்டு இருக்கேன். ஹரியோட ஆபிஸ் ஃபிரெண்ட்ஸ் யாராவது எங்க ஆத்துக்கு வந்தா அசந்து போயிடுவா. எங்க வீட்டை அவ்வளவு சுத்தமா, அழகா அலங்கரிச்சு வைச்சு இருப்பேன்.

இளமை ஊஞ்சல் ஆடியது

‘அக்கா.. மல்லிப்பூக்கா.. வாங்கிக்குங்க’.. என்ற இளம்பெண்ணின் குரலுக்கு நான் திரும்பி,

‘அட போம்மா.. நான் இருக்குற நொம்பலத்துல நீ வேற..’ என கூறி கண்ணில் துளிர்த்த நீர்த் துளிகளை துடைத்து கொண்டே, ‘பூவும் வேண்டாம் ஒரு மண்ணும் வேண்டாம்.. நீ போ.. ’ என நான் கூறிய இடம் மதுரை மாட்டுதாவணி பேருந்து நிலையம்.

ராதா நிறைவேறிய ஆசை

என் பெயர் கீதா. எனக்கு இப்போது வயது 20. நான் பார்க்க மிக அழகாக இருப்பேன். என்னை பார்க்கும் ஆண்கள் ஒரு முறையாவது என்னை திரும்பிபார்ப்பார்கள். அந்த அளவுக்கு நான் அழகு. என் மார்புகள் இரெண்டும் செதுக்கி வைத்தால்போல் அழகான வளைவுடன், நல்ல திரட்சியாக இருக்கும். என் மார்புகள் பார்க்கும் ஆண்களை, ஏன் பெண்களை கூட ஒரு தடவை நான் சப்ப மாட்டோமா என ஏங்க வைக்கும். என் இடுப்புகள் நன்றாக சரியான அளவுடன் இருக்கும். நான் அதிகம் மாடர்ன் டிரஸ்தான் போடுவேன். சரியான சைஸில்தான் என் உள்ளாடைகள் இருக்கும்.

செல்லத் தங்கையும் செக்ஸி அண்ணியும்

வீட்டில் யாரும் இருக்கவில்லை, குளித்துவிட்டு டவலுடன் நடந்து வந்தேன். பக்கத்து அறைகதவு உள் பக்கமாக தாளிடப்பட்டிருக்கவே மெதுவாக சென்று துவாரத்தூடாக எட்டிப்பார்த்தேன். அங்கே என் அன்புத்தங்கை கட்டிலில் புரண்டு கிடந்து ஏதோ வாசித்து க்கொண்டிருந்தாள். சட்டை மேலெழும்பி அவளது திரண்ட தொடைகளிரண்டும் வெளியே தெரிய. எனக்கு விளங்கியது அவளின் படிப்பு. மெதுவாகா டொக் டொக். என்று தட்டியதும்
"யாரு" என்று கேட்டுவிட்டு வந்து கதவைத் திறந்தாள்.முகத்தில் பயக்களை தெரிந்தது

என் மச்சானின் ஆட்டம்.

நான் மதுரையில் என் மனைவி அனுவுடன் இருக்கிறேன். எங்களுக்க கல்யாணமாகி இரண்டு வருடம் இருக்கும். அனு நல்ல அழகானவள். நீளமான கறுத்த கூந்தல். எப்போதும் சிரித்த முகம். பளீச் என்ற பற்கள். குளு குளு என்று சிவந்த கன்னம். நல்லா விரிந்த மார்பு. அழகான வயிறு (தொப்புள்). அசைந்து செல்லும் வளைந்த இடை. இப்படியே வர்ணித்துக் கொண்டே போகலாம். அவளது அழகில் மயங்கித் தான் அவளைத் திருமணம் செய்து கொண்டேன்.

மலரும் நினைவுகள்

சிறைக்கதவு கிறீச்சிட்டது. உள்ளே அவளை அனுப்பிவிட்டு கதவை மூடிவிட்டு வார்டர் சென்றாள். அது ஒரு B கிரேட் சிறை. ஒரு சில சவுகரியங்கள் உள்ள சற்றே சமூக அந்தஸ்து உள்ளவர்களுக்கான சிறை. உள்ளே இருந்த கல்பனாவுக்கு ஒரு சிறு ஆறுதல் ஏற்பட்டது. இதுவரை தனிமை எனும் கொடுமையை அனுபவித்து வந்ததற்கு இன்று முதல் விடுதலை. உள்ளே வந்தவள் கண்கள் குளமாக ஆறாக ஓடியது. அப்படியே திண்டில் அமர்ந்து தலையை முழங்கால்களுக்குள் புதைத்துக் கொண்டு விசும்ப ஆரம்பித்தாள்.

மார்கழி மாத காதல்

மார்கழி மாதம் என்றாலே நல்ல குளிரும், பனியும் தான் நினைவு வரும். மார்கழி மாதத்தில் மரம், செடி, கொடிகளுக்கெல்லாம் ஆடை போல் இருப்பது பனியே. வெள்ளை வெளேன்ற பனித்துளிகள் பட்டாடையை போர்த்தி இருப்பது போல் மரம், செடி கொடிகளை போர்த்தி இருக்கும். ஆனால், காலையில் கதிரவன் கிழக்கில் உதிக்க தொடங்கும்பொழுது மரம், செடி, கொடிகள் மேல் படர்ந்து இருந்த பனி உருகியதால் ஆடை இழந்த நங்கயரை போல் பச்சைபசேலென்று பளிச்சென்று இருக்கும். இந்த அரிய காட்சிகளை காண வயல் வெளிப்பக்கம் போனால் காண் வாய்ப்புண்டு. கிராமங்களில் மார்கழி மாத குளிரென்றும் பாராமல், அறுவடை செய்ய பெண்களும், ஆடவர்களும் செல்வதுண்டு.

மனைவியின் துரோகம்

வெங்கடேஷ் ஒரு கணிணி பொரியாளன். சென்னையில் ஒரு பிரபல கம்பெனியில் மென்பொருள் பொறியாளனாய் வேலை செய்கிறான். அவனது மனைவி பெயர் சந்திரா. அவளும் வேலைக்கு செல்பவள்தான். ஒரு ஆடிட்டர் ஆபிஸில் டைபிஸ்ட்டாய் வேலை செய்கிறாள்.

பசுவும்.. கன்றுகளும்..

எனக்கு அப்போது வயது 28, திருமணமாகாத நிலையில், கூனூர் அருகில் உள்ள ஒரு தேயிலைத் தொழிற்சாலையில், தொழில் நுட்ப உதவியாளராக வேலைக்குச் சேர்ந்தேன். நான் தங்குவதற்கு தொழிற்சாலைக்கு சொந்தமான ஒரு வீட்டை மாத வாடகைக்கு கொடுத்திருந்தார்கள். அவ்வீட்டில் குடியிருந்து வந்த ஒரு அதிகாரி மற்றும் குடும்பத்தினர், சொந்தவீட்டிற்கு சென்று விட்டதால், தற்காலிகமாக அந்த வீட்டை நிருவாகத்தினர், எனக்கு சொற்ப வாடகைக்கு கொடுத்திருந்தனர். நான் தினமும் காலை 7 மணிக்கு கிளம்பி 2 கி.மீ தொலைவுள்ள தொழிற்சாலைக்கு சைக்கிளில் சென்று மாலை 6 மணிக்கு வீட்டிற்கு திரும்பி விடுவேன்.